Жи Кан гэрлэлтээ цуцлуулсны дараа хэдийгээр хуучин эхнэртээ сэтгэл нь хөрсөн ч түүний тухай сураг чимээг хайхралгүй өнгөрч чаддаггүй тухайгаа надад байсхийгээд л ярина. Гол нь өөр залуутай болсон эсэхийг нь мэдэх гэж л тэгж чих тавьдаг, хэрэв тийм байвал хүлээн зөвшөөрч чадахгүй гэнэ.
Таксины жолооч зогсоол уруу ороход, зогсоолд нь өөр машин тавьжээ. Жолооч тэр машины дугаарыг тоож харсангүй. Хойд талынх нь эгнээнд байсан нэг сул зогсоолд машинаа байрлуулаад бууж эргэн тойрныг ажлаа.
Эхнэр хэдэн сар нойргүйдэж, цагаан сараас ханш нээгдэх хүртэл тарчилж гүйцлээ. Унтаж байгаад шөнө дүлээр сэрж үүр цайлгана. Сүүлдээ цурам ч хийхээ больж, тайвшруулах эм уугаад ч нэмэр алга. Ханшны өдөр гэж зааг байв уу яав, ханш нээгдсэний дараа шөнө дүлээс хойш унтдаг болов. Аажмаар хэвийн байдалдаа орж эхэллээ. Эхнэрийн нойргүйдэл жилд нэг удаа хөдөлж, гурван сар орчим үргэлжилнэ. Жил бүр давтагдана шүү.
Шүй бол тамгын газрын орлогч дарга. Тэр тавь гарч яваа ч сэтгэл татам сайхан хэвээрээ. Юу ч өмссөн зөвхөн түүнд зориулж захиалсан юм шиг зохихыг яана. Түүний нэрийг уг нь Шүй Лифан гэдэг боловч хүн бүхэн Шүй гэсээр нэрийг нь бүтнээр мэдэх хүн цөөрчээ. Түүний ажил гэж толгойтой үснээс их. Үүний учир нь тэдний байгууллагын дарга нь тамгын газрын даргын албыг хавсран хийдэг бий. Тэр өдөржин борви бохисхийлгүй ажиллаж, зай завсаргүй утсаар ярьж, сэхээ сэвээгүй өдрийг барна.
“Дахиад хүн таарвал заавал дуугарна” гэж бодсоор Чэнь Зин гудамжны бүүдгэр гэрлүүдийг ажиж явлаа. Шөнө дүл болсон тул хаа сайгүй хачин сонин хар сүүдэр үзэгдэнэ. “Энэ муу дугуй юу!” хэмээн арга баран үглэж, өнөөх дугуйгаа түрнэ. Ард нь дугуйны хонх дуугарахад Чэнь Зин: -Хүүе!гэсэн боловч дугуйтай залуу түүний дэргэдүүр гялсхийн өнгөрлөө. Байз!Дугуй унасан залуу наашаа эргэх чинь ….
Аав минь 1949 онд төрсөн болохоор: -Би БНХАУ-тай нас чацуу хүн гэж бахдалтай ярьдаг байж билээ. Ингэж ярихыг нь сонсоогүй уджээ. Аав тэтгэвэрт гартлаа тээврийн жолооч хийсэн юм. Тэр үед жолооч гэдэг хамгийн хүндтэй ажил бөгөөд хүнсний дэлгүүрийн худалдагч, нэхмэлийн үйлдвэрийн ажилчин гурвыг “гурван эрдэнэ” гэдэг байлаа. Аав ид мандаж явсан үеэ ярихдаа: -Би бүр тэнгэрийн зам-өөр явж байсан “Ай хө, Хөх нуур, Төвөдийн өндөрлөгийг ээ …” хэмээн аялна.
Энэ сард Фанхуа гурван залууд дурлажээ. Өмнө нь тэр дурлаж үзээгүй биш зөндөө үзсээн. Хагас жилийн өмнө гэхэд гудамжинд дугуй засдаг Шяохуан гэгч залууд дурласан....
Үргэлж сонин зүүд үзэх болов. Гонжгор гонжгор дүрснүүд … Сонин жигтэй дуу авиа … Төөрдөг байшин шиг том хашаа …
Бао Лай үхтлээ зодуулаад нутаг буцсаны дараахан Бээжинд өвөл ирлээ. Хатавчаар хүйтэн салхи сийгэж, үүдний өмнүүр унжуулсан гялгар халхавч салхинд зүсэгдэн исгэрэх мэт дуу гарна.... Урьд шөнийн салхи байшингийн дээврийн тоос шороо, хог новшийг цэвэрлэжээ. Дээврийн зүүн өмнө өнцөгт торсон сандлыг авч дээр нь суулаа. Цэлмэг тэнгэр нуурын мандал шиг мэлтийнэ.
Ингээд бүгдийг нь амандаа хийж, хүйтэн төмрийг хэлээрээ оролдон шүдээрээ хазаж амтлаад яагаад ч юм бэ Ларагийн үнэр сэнгэнэв. Хүний шүд ийм хурц гэж санасангүй. Архи ууж, тамхи татаж, хүүхэн эргүүлж, наймаа хийх нэрээр цөөвөр шиг бусдын юмыг булааж, шүлэг зохиосоор дөч гарсан түүний хувьд шүд нь хэзээний мохсон биз гэж санасан ч үгүй юмсанж. Цаасны хавчааруудыг зажилбал хатуу чихэр шиг шаржигнана. Хатуу төмөр хоолойг нь зүсэж ходоод уруу нь доошлоход халаасаа тэмтчив. Нохой, сарнай, балетчин охины дүрстэй төмөр хавчаарууд ходоодонд нь галзуу мэт бүжих үест аз байвал ахиад нэг цаасан хавчаар олдох л ёстой. Жигүо өдий хүртэл азтай эр гэгдэж явсан шүү дээ.
Сайхан бичжээ. Би ч бас Дуньхуаны тэр булаг дээр очиж байлаа. Булгийн эрэг битүү шаргал элстэй. Гэлээ ч үүн шиг бодож байсангүй. “Энэ булгийн ус нандин харилцааг илтгэн сануулахын учир сэтгэлийг минь гижигдэн татна.
Тэдний тэдний хөхрөлдөх дууг Хүйжэнь холоос сонслоо. Хашааны уянгат модны сүүдэрт Юйлянь цааш харан, гурван бүсгүйтэй, модны үндсээр хийсэн ширээ тойрон сууна.