Үүр дөнгөж цайхад Лхам дээлээ нимгэн хүдэрсээр гэрээс гарч Гангааны унтдаг дэнжин дээр хүрвэл, Гангаа ирж хоноогүй байлаа.
Есөн шидийн хэл амны бузар, бие сэтгэлийн дарамт хөндөрлөөс болж, Тунгаа үргэлж муухай зүүд зүүдлэн хар дарж цочин сэрдэг болжээ. Нэг удаа бодохоор толгойн үс босмоор муухай зүүд зүүдлэв.
Гангаа гэрийнхээ гадаа ирж буухад үдшийн гялгар огторгуйн баруун хормойд ганцаараа гялалзаж байв.
Үдшийн цагаан гэгээ тасарч, хүрэн толгойн уул нуруудыг харуй бүрий нөмөрч, Тунгааны байгаа агуй сохор харанхуй болов.
Тунга сүү тахлын хүчээр амь орж нүдээ нээх чадалтай болоод цог жавхаагүй том алаг нүдээр Гангаа уруу тодтойн харснаа жавжиндаа хундага гарган инээхгүйц болов.
Асгарсан хар үстэй, чихэндээ нударга багтмаар бүдүүн гархины ээмэг зүүсэн, хориод насны эмэгтэй, таг хөдлөлгүй хэвтэж байв.
Гэрийн буурийн чинээ хонхроос хонины зөөлөн бор нүд шиг намуухан ундаргатай булаг харзлан, тэдий л хол урсаж чадаагүй тэнүүхэндээ шингэвч, цахиурын говьд оршин амьдарч буй хорхой шавжаас эхлээд амьтан голтон бүхэн энэ аяган шанднаас гол норгодог ажээ. Тиймээс нутгийнхан нь Тооройн шандаа “амин ус” хэмээн эрхэмлэн нэрлэдэг сан.
Хүн хүсэл зорилгоо биелэхэд хөгсөж баясах нь зүй болой. Малчид намар цаг малаа худалдаж хүч хөдөлмөрөө мөнгө болгох эцсийн цаг дээрээ хүрэх гэж баясхынхаа хажуугаар малынхаа алиныг худалдаа, алиныг нь үлдээх гэж бас их санаа болдог ажээ.
Усны урсгал мэт ятга хөгжмийн хавсралттай “ Отрын адуучин ”-дууг сонсох бүр дараах нэгэн үзэгдэл нүднэ тодорч, өөрөө ч энэ орчинд байгаа юм шиг зүрх сэтгэл хөвөлзөж, халуун цус толгой уруу хөөрнө
Аль нутгийн наадамд хэн гэгч бөх түрүүлсэн, хаанахын ямар зүсмийн морь айргийн тавт давхисан тухай хүмүүсийн яриа малын ханш, өвс хадлан дээр шилжихэд, зуны дэлгэр цаг өнгөрч, намар цаг хүрч ирнэ. Өндөр хөх тэнгэрт хурган цагаан үүлс толгойлон зөрөлдөн, өвсний толгой салхины үзүүрт халиурч, адуу малын зоо тэнийн, тэртээ шар замаар өвсөн тэрэг наашлахад хөдөө нутагт намар болж ахуй нь тэр.
Намайг бага сургууль төгсөх тэр жил буюу 1982 он хүртэл, манайхан жил бүрийн зуны дунд сар болоход зусланд зусдаг байжээ, зуншлага сайтай жил эрт зусах удаа ч бий.
Есийн ид хүйт бүлээрэн, урьхан хавар эх газарт айлчлахад хөлдүү болгон уярч, амьтай бүхэн сэргэсээр амьд ертөнцийн амь амьдралын шинэ нэгэн эргэлт эхлэх ажээ.